In het begin van de 20ste eeuw was voetbal in Leeuwarden een sport voor de elite, voor de welgestelden. L.A.C. Frisia was de enige club in de stad en lid worden was enkel voorbehouden aan het rijkere deel van Leeuwarden. Een speciale commissie zag hier streng op toe en was onverbiddelijk.
Pas in 1917 kwam hier verandering in. Een groep arbeiders vond dat voetbal voor iedereen toegankelijk moest zijn en zo werd VV Leeuwarden als tegenhanger opgericht. Iedereen mocht lid worden van deze voetbalclub aan de oostzijde van de stad en iedereen werd als gelijke gezien. De club kreeg de bijnaam ‘De Klomp’, omdat ook het armere deel van de bevolking -dat alleen klompen kon betalen- lid mocht worden. In 1964 is SC Cambuur ontsprongen uit deze arbeidersclub en is in al die jaren altijd een volksclub gebleven.
Waar dat uit blijkt? Het zit doordrenkt in alles, maar komt nergens zo goed naar voren als in de mensen zelf. Op de tribunes in het Kooi Stadion vind je geen toeschouwers, geen dagjesmensen die weggaan als het even iets minder gaat. De club mag rekenen op de trouwe steun van échte supporters. Supporters die intens meeleven, zingen en schreeuwen om hun club aan de drie punten te helpen. Die met hun club opstaan en er mee naar bed gaan.
Bij SC Cambuur is niemand meer dan een ander en maakt het niet wie je bent of waar je vandaan komt. Als je maar voor geel-blauw bent en achter de club staat. Dat is ook wat gevraagd wordt van de spelers; hard werken en normaal doen. Gas gevuh met z’n allen.
Supporter van SC Cambuur ben je niet omdat we de meeste prijzen pakken of het hoogste budget hebben. Supporter ben je omdat ’t geel en blauw in je bloed zit. Omdat je niet houdt van standaard, van dertien in een dozijn, maar van een echte authentieke voetbalclub met een geheel eigen identiteit.
